03 sierpnia 2010

03.08.2010 - Carcassonne

Kolejna noc przebiegła spokojnie. Spadł lekki deszczyk i jedyny problem jaki na nas czekał to brudny namiot. Wstaliśmy przed 7 ale ze względu na czyszczenie namiotu udało nam się wyruszyć dopiero o 8.40. Pierwszy raz postanowiliśmy zrezygnować z płatnych autostrad i ustawiliśmy odpowiednio nawigację. Wytyczona trasa miała być około 20km dłuższa i zajmować około 2 godziny więcej. Czas udało nam się szybko nadrobić ,a trasa była bardzo przyjemna, chociaż po raz kolejny męcząca ze względu na porywisty wiatr. Pierwszy postój zrobiliśmy dopiero po 3 godzinach na stacji benzynowej. Niestety dystrybutory z automatyczną płatnością kartą nie chciały przyjąć żadnej Visy Electron. Przekręciliśmy kranik na rezerwę i pojechaliśmy dalej. Nawigacja zabrała nas do kolejnej stacji niedaleko trasy, tutaj jednak sprawa wyglądała podobnie. Z pomocą przyszło nam francuskie małżeństwo, które zapłaciło za nas kartą w zamian za gotówkę. Zapytali nas dokąd się wybieramy. Kiedy odpowiedzieliśmy, powtórzyli „żibraltar?!” i byli nieco zdumieni. Pożegnaliśmy się w czterech językach, pożyczyliśmy sobie szerokiej drogi i ruszyliśmy dalej.
Po dojechaniu do Carcassonne zaczęliśmy szukać kempingu, który znaleźliśmy wcześniej przez internet. Nie mogliśmy go znaleźć. Udało nam się złapać kobietę z taksówki, która powiedziała nam, że taki kemping raczej nie istnieje. Na szczęście dała nam namiar na inny, położony 15 minut piechotą od zamku. Dojechaliśmy w samą porę, bo już kilka godzin później kemping zamknięto, z powodu przepełnienia.
Zamek w Carcassonne, a w zasadzie całe miasteczko, jest ogromne. Wewnątrz murów toczy się w miarę normalne życie – są knajpki, sklepy (głównie z pamiątkami), mieszkania… Dotarliśmy pod bramę zamku, zmienionego teraz w swego rodzaju muzeum. Bilet wstępu dla młodzieży do 25 roku życia – ponoć 5€. Weszliśmy za darmo. Nie wiemy czemu :P Pewnie promocja dla młodych polskich kierowców – kobiet:) Po raz kolejny okazuje się, że warto zwiedzać przed 25 rokiem życia:)
Po zwiedzeniu „La Cité” czekała nas jeszcze tylko wędrówka w poszukiwaniu sklepu spożywczego. Znaleźliśmy, tylko pieczywa nie było. Trudno, kupi się rano. Siedzimy w kempingowej restauracji przy śpiewie francuskiego wodzireja. Niestety tylko tutaj jest dostęp do internetu.
I tak oto przejechaliśmy Czechy, Austrię, Włochy i Francję. Jutro wjeżdżamy do Hiszpanii, a dzisiaj Suza obchodzi swoją pięćdziesiątkę.



4 komentarze:

Unknown pisze...

oj Bąbelki, przecież nawet dziecko wie że visy praktycznie nigdzie nie przyjmują :)

PS. Jeśli mogę - poprosimy więcej zdjęć z Wami a mniej widoczków. Jak będziemy mieli potrzebę pooglądania landschaftów to odpalimy google grafikę :P

Unknown pisze...

Zobaczymy co sie da zrobic:P

Anonimowy pisze...

Z małym opóźnieniem zacząłem, ale nadrabiam zaległości doczytując Wasze przygody na Dzikim Zachodzie

I muszę przyznać, że jestem zawiedziony... zapowiadało się tak emocjonująco... to dopiero by się czytało: 'Śladami Syzyfa - Pchaliśmy motocykl z Alp do Gibraltaru! Najlepszy rok naszego życia!' to by dopiero było full extreme, czegoś takiego jeszcze nikt nie dokonał... a Wy tak na łatwiznę... :D

Pozdro

Jan Gramatyka pisze...

Oj tam na łatwiznę od razu. Przejechaliśmy dopiero jakieś 3300km. Została cała droga powrotna! Będziemy Cię winić jak coś pójdzie nie po naszej myśli:P