Już od początku coś było nie tak. Zaraz po wyjeździe z kempingu musieliśmy się zatrzymać by zmienić trasę w nawigacji. Okazało się to niewykonalne z powodu jakiegoś błędu… Po kilkunastu minutach prób, w końcu udało się nam ustawić nawigację i ruszyć w trasę. Z racji połowy baku paliwa, pierwszy postój mieliśmy już po niecałych 100 kilometrach. Paliwo, cola, tiger na spanie, toalety i w drogę. No prawie… Nawigacja postanowiła zawracać. Ale po co? Przecież jechaliśmy wzdłuż wybrzeża. Widać miała lepszy pomysł. Po wielu mylnych wskazówkach, w końcu postanowiliśmy pojechać według tego co podaje. Zobaczyliśmy znak Sierra Nevada i przedymaliśmy niepotrzebnie 40km tylko z tego względu, że w Hiszpanii też za wolno budują autostrady (lub szybciej zgłaszają na mapach ich ukończenie). Następne kilometry płynęły powoli górskimi, bardzo krętymi drogami. Na szczęście kufry miały jeszcze daleko do asfaltu ale tylna opona już była prawie przy brzegu. Jednym słowem fantastycznie:D Tylko Misia bała się, że wypadnie. Kolejna wskazówka: „Przejedź przez rondo, drugi zjazd”. „Hmm… miło” – pomyśleliśmy, patrząc na rondo w budowie. Nie pierwsza i nie ostatnia błędna instrukcja, nie mówiąc już o błędzie utrudniającym wskazanie docelowej lokalizacji. 60 km przed naszym kempingiem sytuacja powtórzyła się, kierując nas na budowę autostrady. Zanim zawróciliśmy, spędziliśmy jeszcze pół godziny walcząc z nawigacją i ładowaniem. Wtyk ładownia ma prawo się zepsuć, szkoda, że w połowie trasy… Jakoś będziemy z nim walczyć. Przejechaliśmy 380 km w czasie 6 godzin.
Znaleźliśmy kemping. Prawie nad samym morzem, z widokiem na Gibraltar. Idealny przystanek przed jutrzejszą wycieczką na Gibraltar. Rozstawiliśmy namiot, odgoniliśmy parę lokalnych kotów i pojechaliśmy do centrum zjeść coś i na zakupy. Z racji pory sjestowej jedyna konsumpcja, na jaką mogliśmy sobie pozwolić, była znowu związana z Makdonaldem. Na całe szczęście zakupy poszły nam lepiej i wyposażyliśmy się w parasol plażowy i sznurek na pranie. Mogą się przydać :P Suza jakoś je też przewiezie.
Zachód słońca spędziliśmy na plaży. Szkoda, że tutaj słońce zachodzi nad lądem, a nie nad wodą. Teraz dla odmiany siedzimy na motocyklu i piszemy tego posta. Cóż, innych miejsc siedzących na motocykl nie ma sensu zabierać. W porównaniu do poprzednich miejsc, to kemping jest tani i kameralny, ma słodką wodę pod prysznicem, darmowy Internet, Polaków za miedzą i trawę, a przynajmniej w końcu coś trawiastego na tych pustyniach. Dodatkowo plaża jest pełna wspaniałych muszli (nieklozetowych), piasek nie jest za drobny, dno morza pozwala na świetną zabawę z falami i przede wszystkim jest ciepły prysznic ze słodką wodą. Można by wspomnieć jeszcze o widoku na Gibraltar i okoliczne atrakcje takie jak smród ryb, makdonalds, kerfur itp. Chyba zostaniemy tu jeszcze kilka dni…
Stan licznika 51 690. Łącznie prawie cztery tysiące kilometrów w pięćdziesiąt godzin (a przynajmniej tyle policzyliśmy orientacyjnie). Po ostatnich problemach z nawigacją morale trochę osłabły. Tyłki bolą. Czoła też. A to dopiero połowa drogi. Damy rade!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz