28 lipca 2010

28.07.2010 - Graz

Od czego by tu zacząć? W nocy szalały wiatry, nie do końca związane z wczorajszą konserwą:P Niestety poranek był podobny i chociaż mieliśmy do przejechania jedyne 197km to pierwsze 100km było walką o utrzymanie motocykla na pasie ruchu. Daliśmy rade! Widoki były cudowne chociaż droga bardzo męcząca. Na szczęście odespaliśmy chociaż trochę poprzednią krótką noc i wyruszyliśmy dopiero kolo 12. Podsumowując część drogową: wczoraj 397km, dzisiaj 225km. Jutro zapowiada się koło 600km. Oby poślady wytrzymały:D
Po dojechaniu na miejsce rozłożyliśmy namiot na kamieniach, pogięliśmy trochę śledzi do namiotu i postanowiliśmy zwiedzić pobliski zamek. Ha! Co to jest jeden zamek w porównaniu do wczorajszego zwiedzania! Niby nic... nie licząc lokalizacji. Zamek Gösting okazał się być wzniesiony na szczycie góry. Najpierw nie mogliśmy dojechać na miejsce. Pierwsza droga wyznaczona przez gps wiodła w drogę aktualnie remontowaną. Drugie wskazanie zaprowadziło nas na tory kolejowe i mur na końcu drogi. Za trzecim podejściem okazało się, że pas ruchu w kierunku zamku jest wielkim rowem. Dopiero czwarta wybrana trasa doprowadziła nas do... hmm, drogi wyłączonej z ruchu dla pojazdów nie dojeżdżających do posesji. Udając, że nie widzimy znaku, ruszyliśmy pod stromą górkę i zatrzymaliśmy się dopiero, gdy asfalt się skończył. Postawiliśmy motor na poboczu, przypięliśmy do pokrzyw i dalszą część trasy przebyliśmy pieszo. Nie było łatwo, ale widoki z zamkowej wieży zrekompensowały uszczerbek na kondycji. Ponapawawszy się okolicą zasiedliśmy w lokalnej knajpce. Wypiliśmy colę zakupioną od pani siedzącej w półmroku komnaty z kaflowym piecem, na którym przygotowywała strawę. Bigos, sądząc po zapachu. Widząc auto stojące na zewnątrz można stwierdzić, że dużo dostaje się za pracę bez prądu, czy też w ekstremalnych warunkach, jak kto woli.
Po powrocie na kemping skorzystaliśmy z miejscowego basenu pod chmurką. Woda może i nie była zimna, ale ponieważ słońce zdążyło już zajść - zmarzliśmy nieco.
Zaczyna kropić więc zmierzamy do namiotu pozbierać siły na jutrzejszy maraton kilometrowy.





P.S.
Gosia, kominiarka jest ekstra, pas też nerki ratował pierwszego zimnego dnia;)

Pozdrowienia dla wszystkich wysyłających sms-y i oglądających bloga.

2 komentarze:

Unknown pisze...

jak będziecie mieć pierwsze odciski na tyłkach to dajcie znać (wyślemy śmigłowiec z odpowiednią maścią):P
Myśmy właśnie wrócili z Pragi - jest niesamowita! Co prawda zmaknęli do remontu Złotą uliczkę ale i tak było fajnie :)

Unknown pisze...

Przyznaj się, że po prostu zazdrościsz wakacji :P ale spoko, jakby co - damy znać :)